Sierpień jest jednym z najciekawszych astronomicznie miesięcy w roku. Niewątpliwie zawdzięcza to meteorom z roju Perseidów, które właśnie wtedy osiągają swoje maksimum. W sierpniu deklinacja Słońca nadal maleje, w związku z czym dni są coraz krótsze, a noce coraz dłuższe, dlatego dłużej niż w czerwcu i lipcu będziemy mogli podziwiać nocne niebo.

Marzec to ostatni zimowy i pierwszy wiosenny miesiąc. To także czas dalszego intensywnego wydłużania się dnia i skracania nocy. Marcowe niebo niewątpliwie będzie należeć do Marsa i Saturna. Amatorów wieczornego nieba skusi również wyłaniająca się zza horyzontu Wenus.

Maj to przedostatni miesiąc skracania się nocy. Będziemy mieli coraz to mniej czasu na podziwianie rozgwieżdżonego nieba. Na północnym zachodzie widać jeszcze zimowe ostatki w postaci Bliźniąt – Kastora i Polluksa.

Maj to przedostatni miesiąc skracania się nocy. Będziemy mieli coraz to mniej czasu na podziwianie rozgwieżdżonego nieba. Na północnym zachodzie widać jeszcze zimowe ostatki w postaci Bliźniąt – Kastora i Polluksa.

Listopad to miesiąc, w którym całymi tygodniami nie widać nawet skrawka czystego nieba. Kiedy jednak już się odsłoni listopadowy firmament, jest co podziwiać!

Październikowe niebo z całą pewnością należeć będzie do Orionidów, Jowisza oraz komety 103P/Hartley. Dni robią się coraz krótsze, co widać po momentach wschodu i zachodu Słońca. W Warszawie 1 października Słońce wzejdzie o 6:37, zajdzie o 18:14, a 31 października wzejdzie o 6:29, zachodzi o 16:09. W październiku Słońce wstępuje w znak Skorpiona.

Wrześniowe nocne niebo z pewnością należeć będzie do Jowisza. Również w tym miesiącu Słońce przekroczy równik niebieski w punkcie równonocy jesiennej, wstępując w znak Wagi, co rozpocznie astronomiczną jesień. W tym roku moment ten nastąpi 23 września o godzinie 5:09 naszego czasu.

Sierpień to przede wszystkim miesiąc Perseidów. W tym miesiącu deklinacja Słońca nadal maleje co powoduje, iż dni są coraz krótsze. 1 sierpnia wschód naszej dziennej gwiazdy nastąpi o godzinie 4:56, a zachód o godz. 20:27. W końcu tego miesiąca Słońce wzejdzie o 5:45, a zajdzie o 19:26. W sierpniu Słońce wstępuje w znak Panny.

Lipcowe noce, mimo iż są krótkie dostarczą nam kilku interesujących zjawisk jak np. całkowite zaćmienie Słońca czy widoczna przez lornetkę kometa 10P/Tempel 2. W lipcu deklinacja Słońca maleje, w związku z czym dni są coraz krótsze. 6 lipca Ziemia znajdzie się w najdalszym od Słońca punkcie swojej orbity — w aphelium.

Czerwiec to miesiąc z najdłuższymi dniami i najkrótszymi nocami. Mimo "jasnych" nocy, na niebie będzie można oglądać cztery planety: Wenus, Marsa, Jowisza i Saturna.

W maju coraz później zapada zmrok, stąd początek obserwacji wypada nam po 22:00. Słońce wznosi się po ekliptyce nadal coraz wyżej ponad równik niebieski, w związku z czym dzień jest coraz dłuższy i w ciągu miesiąca przybywa go o ponad godzinę.

Zimowe niebo to domena jasnych gwiazd i konstelacji. Chyba nie ma bardziej sprzyjającej pory roku do podziwiania tak wielu gwiazd pierwszej wielkości.